Ellerim ellerine benziyor,
Cümlelerim senden birer alıntı.
Şimdi kayboldum kalabalıklar içinde,
Yollarım yavaştan sana gidiyor.

Yürümeye mecalim kalmadı artık,
Tut seninkilere benzeyen ellerimden,
Götür beni hep anlattığın cennete,
Tükendim, kuru yapraklar dökülüyor ceplerimden.

Gözlerimde yılların birikimi,
Yutkunamıyorum, ağlayamıyorum.
Bırakma beni, sabahlarımda duamsın,
Yaşım küçük hala, hayatı anlayamıyorum.

Anlat bana sevgili babam,
Anlat bana içinden gelenleri,
Yüzünü çevirme ne olur,
Kırmışsam bile, bilirim affedersin beni.

Karanlıklarıma doğan güneşsin,
Kuruyan dudaklarıma abı-hayat,
Hayatın anlamına eşsin,
Benim için çok özelsin babam,
Çünkü altı milyar içinde teksin...!

Kıymetli babama ithafen...


Musa Binol